Lode Braem werd in Ukkel geboren op 2 februari 1956. Hij is opgegroeid in Tervuren. Na wat omzwervingen tussen Brussel, Hoeilaart en Leefdaal kwam hij in 1977 in Bertem wonen.

Hoewel hij altijd wel bezig is geweest met muziek, snaar- en slaginstrumenten, houdt hij zich ook bezig met het bedenken van woordbeelden, maar ook spreuken in vorm van de Vlaamse traditie, maar met een hedendaagse inslag. Deze zijn meestal meerlagig, soms absurd, maatschappij- of situatiebeeldend, waarin hij humor, een waarneming of mening in verschuilt.

Het spel is de (on)zin van de spreuken te doorgronden, waarbij de persoonlijke interpretatie van de lezer een grote rol speelt.

Men moet zijn grenzen verleggen.
Vergeten we daarbij onze buren niet?

Van een mooie lach wordt men niet wijzer.

Het is niet door ons te spiegelen aan anderen,
dat we daar zelf interessanter van worden.

Het belang van armoede neemt af
als het belang van rijkdom toeneemt.